ΕΠΙΣΤΗΜΗ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Γλώσσα προγραμματισμού για κβαντικούς υπολογιστές από τη Microsoft

Την πρόοδο που έχει σημειώσει στην ανάπτυξη ενός πλήρως λειτουργικού κβαντικού υπολογιστή, αλλά και τα εργαλεία που ετοιμάζει για να πειραματιστούν οι προγραμματιστές, παρουσίασε η Microsoft στο συνέδριο Ignite.

Έτσι, η εταιρεία εξήγησε γιατί θεωρεί πως θα αποκτήσει προβάδισμα έναντι των IBM, Google και των υπόλοιπων ανταγωνιστών στον κλάδο, καθώς έχει επικεντρωθεί σε μία διαφορετική πτυχή της λειτουργίας ενός τέτοιου μηχανήματος.

Η συγκεκριμένη προσέγγιση προέκυψε από τη θεωρητική εργασία πάνω στην τοπολογία του Michael Freedman, κατόχου του Fields Medal (που είναι γνωστό ως “Νόμπελ των μαθηματικών”), ο οποίος εντάχθηκε το 1997 στο Microsoft Research. Η τοπολογία δίνει τη δυνατότητα σημαντικής βελτίωσης της αξιοπιστίας, με την υλοποίηση φυσικών λύσεων για τη διόρθωση των λαθών, η οποία αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στους κβαντικούς υπολογιστές.

Η προσέγγιση της Microsoft βασίζεται στην “τοπολογική κβαντική υπολογιστική”, για τον καλύτερο έλεγχο των υποατομικών σωματιδίων τα οποία συγκροτούν τη “μονάδα πληροφορίας”, δηλαδή το qubit. Έτσι, τη θέση των κλασικών qubit παίρνουν τα τοπολογικά qubit, τα οποία είναι δυσκολότερο να διαταραχθούν και επομένως να εισαγάγουν λάθη στο σύστημα.

Αν και απέχουμε ακόμη πολύ από την υλοποίηση του πρώτου εμπορικού κβαντικού υπολογιστή, η εταιρεία σχεδιάζει μέχρι το τέλος του έτους να διαθέσει στους προγραμματιστές τα πρώτα εργαλεία software, ώστε να πειραματιστούν με τη λειτουργία ενός “εικονικού” τέτοιου μηχανήματος. Γι’ αυτό τον σκοπό, αναπτύσσει ένα λογισμικό προσομοίωσης, που θα μπορούν να “τρέξουν” στον υπολογιστή τους, όπως επίσης και μία νέα γλώσσα προγραμματισμού, για τη δημιουργία software για κβαντικούς υπολογιστές.

Η γλώσσα “δανείζεται” βασικές ιδέες από συμβατικές γλώσσες προγραμματισμού, όπως τις C#, F# και Python, ενσωματώνοντας βέβαια στοιχεία για την αξιοποίηση των νέων χαρακτηριστικών ενός κβαντικού υπολογιστή. Όσοι προγραμματισθούν δημιουργήσουν με αυτήν κάποιον αλγόριθμο θα μπορούν μέσω του simulator να ελέγξουν κατά πόσο θα “έτρεχε” σε ένα τέτοιο μηχάνημα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

πηγή

Αφήστε μια απάντηση